 |
กระบวนทัศน์พัฒนา
กระบวนการพัฒนายุคใหม่ มีเป้าหมายที่การพึ่งตนเองของประชาชน วิธีการที่จะบรรลุเป้าหมายนี้คือ การส่งเสริมให้เกิดขบวนการประชาชนที่เข้มแข็ง หน่วยงาน องค์กร และบุคคลที่เกี่ยวข้องกับงานพัฒนาชุมชน จึงมีหน้าที่ช่วยให้ชุมชนเกิด "การพัฒนาศักยภาพของตนเองให้เข้มแข็ง" แทนการ "การพัฒนาชุมชนที่ผ่านมา"
|
|
 |
ภูมิปัญญาท้องถิ่น
ภูมิปัญญา เป็นเรื่องที่สั่งสมกันมาตั้งแต่อดีตและเป็นเรื่องของการจัดความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคน คนกับธรรมชาติแวดล้อม คนกับสิ่งเหนือธรรมชาติ โดยผ่านกระบวนการทางจารีตประเพณี วิถีชีวิต การทำมาหากิน และพิธีกรรมต่าง ๆ เพื่อให้เกิดความสมดุลระหว่างความสัมพันธ์เหล่านี้ เป้าหมายก็คือ เพื่อให้เกิดความสุขทั้งในส่วนที่ชุมชน หมู่บ้าน และส่วนที่เป็นปัจเจกชนชาวบ้านเอง ถ้าหากเกิดปัญหาทางด้านความไม่สมดุลกันขึ้น จะก่อให้เกิดความไม่สงบสุข เกิดปัญหาในหมู่บ้านและชุมชน (ปรีชา อุยตระกูล)
|
|
 |
แผนแม่บทชุมชน (PR&D)
แผนแม่บทชุมชน ไม่ใช่โครงการที่ทำขึ้นมาเพื่อของบประมาณ โดยการประเมินปัญหา และความต้องการของชุมชน หรือทำโดยคนไม่กี่คน หรือสองสามวันเสร็จ แผนแม่บทชุมชนเป็นแผนชีวิตของชุมชน แผนยุทธศาสตร์ที่กำหนดเป้าหมายว่า ชุมชนต้องการจะไปไหน และจะไปถึงที่นั่นได้อย่างไร ไปด้วยกัน ไปพร้อมกัน ไม่ใช่ต่างคนต่างไป จึงต้องทำแผนร่วมกัน เพราะเป็นแผนของชุมชน ไม่ใช่แผนของผู้นำ แต่เป็นกระบวนการเรียนรู้ ที่เรียนรู้ไปด้วย ทำแผนไปด้วย"
|
|
 |
วิสาหกิจชุมชน
เป็นการประกอบการบนพื้นฐานการใช้ความรู้ ภูมิปัญญาวัฒธรรม และการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ในชุมชนอย่างรู้คุณค่า เพื่อการพึ่งพาตนเอง ของครอบครัว ชุมชน และระหว่างชุมชน โดยมุ่งประโยชน์ทางสังคมแก่ชุมชนมากกว่าการแสวงหากำไรสูงสุด
|
|
 |
กองทุนและสวัสดิการชุมชน
ทุนจริง ๆ นั้นมีอยู่ในชุมชน เป็นทุนมหาศาล ถ้าหากค้นให้พบและใช้ให้เป็น ทุนคน ทุนทรัพยากร ทุนความรู้ที่ต้องย้ำ เมื่อเชื่อมคนกับความรู้ก็เป็นการเรียนรู้ เชื่อมคนกับทรัพยากรก็เป็นการจัดการ ทรัพยากรกับความรู้ก็เป็นการพัฒนา นี่คือกระบวนการเรียนรู้ กระบวนการจัดการ กระบวนการพัฒนาที่กำลังเกิดเป็นรูปธรรมอย่างเป็นระบบในที่สุด
|
|
 |
เศรษฐกิจพอเพียง
เศรษฐกิจพอเพียงเกิดได้ ถ้ามีเจตจำนงค์ทางการเมืองที่แท้จริง (political will) ในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับชาติถึง ระดับท้องถิ่น ตั้งแต่รัฐบาล จนถึง อบต. ตั้งแต่พรรคการเมืองใหญ่น้อยไปจนถึงองค์กรประชาชนต่าง ๆ ซึงทำการเมือง "ภาคประชาชน" โดยผู้ที่เกี่ยวกับการเมือง นโยบายการพัฒนา การตัดสินใจในระดับต่าง ๆ จะต้อง ทำให้เศรษฐกิจพอเพียงเป็นวาระแห่งชาติ เป็น"หัวใจ" ของยุทธศาสตร์การพัฒนาแห่งชาติ และไม่ทำให้คนเข้าใจว่า เศรษฐกิจพอเพียงเป็นเรื่องชาวบ้าน เรื่องคนจน คนชนบทเท่านั้น แต่เป็นการพัฒนาในทุกระดับ และทุกภาคส่วน เหมือนลมหายใจเข้าออกที่ทำให้คนมีชีวิตอยู่ได้...
|
|
 |
